روش های آزمایش محصولات لاستیکی

روش های آزمایش محصولات لاستیکی

اندازه گیری سختی ساحل A مطابق DIN 53505

این روش توسط Albert F. Shore در دهه 1920 ابداع شد و در حال حاضر متداول ترین روش برای اندازه گیری کلوئیدهای الاستیک است.

سطح آشکارساز باید یک سطح صاف و موازی باشد. پس از 3 ثانیه ماندن ، شماره آزمون باید خوانده شود. بنابراین ، اندازه گیری Shore A اساساً برای توسعه مواد و انتشار مواد اولیه فرمول استفاده می شود. برای مواد ملموس ، فقط می توان از این روش فقط با فرض استفاده از ضخامت کافی و سطح صاف استفاده کرد. ساحل A برای اندازه گیری سختی از 10 تا 90 مناسب است. سختی بیش از 90 باید توسط Shore D. اندازه گیری شود. برای اندازه گیری سختی کلوئیدهای الاستیک مناسب نیست. .

تجهیزات تست سختی

-سختی سنج باید شرایط زیر را داشته باشد ، و باید سختی سنج Shore A یا سختی سنج Shore D را نشان دهد ، و همچنین شماره شناسایی و تولید سازنده' را نشان دهد.

مقدار تقسیم مقیاس باید دارای واحد سختی باشد و فاصله بین ترازو باید mm1 میلی متر باشد.

شکل و اندازه بدنه اکسترود شده و سطح براکت باید مطابق شکل 1 باشد.

مقدار کشش تستر با اعمال نیرو به بدنه اکسترود شده که توسط وزن تولید می شود محاسبه می شود.

ارزش نظری الاستیسیته در جدول 1 ، گرد شده به 5mN ذکر شده است.

سختی سنج های Shore A و Shore D اجازه تحمل 1 پوند را می دهند. استفاده داخلی از ابزار باید دائماً توسط کاربر کنترل شود. هنگامی که برای تشخیص داده های الزام آور (مانند آزمایش پذیرش و غیره) استفاده می شود ، آزمایش کننده باید بر اساس DIN51220 یک بار در سال توسط یک آژانس تست رسمی آزمایش شود.

اندازه گیری بدن

شکل:

قطر منطقه آزمایش باید mm35 میلی متر باشد ، باید صاف و مسطح باشد. هنگام آزمایش سختی Shore A سطح بدن آزمایش باید با تالک پوشانده شود. ضخامت بدنه آزمایش باید 6 میلی متر باشد

اندازه گیری سختی

سختی یکی از پارامترهای مهم در فناوری لاستیک است. سازمان پروسه فرویدبرگ آلمان مهر و موم سختی استاندارد همه مواد الاستومر (مانند 70EPDM 291) را به وضوح تعریف کرده است. اگرچه روشهای استاندارد متفاوتی برای اندازه گیری سختی وجود دارد. اما همیشه برای اندازه گیری عمقی که یک آشکارساز ثابت می تواند تحت نیروی خاصی وارد کلوئید کند.

اندازه گیری تغییر حجم

مایعات و گازها به طرق مختلف بر کلوئیدهای الاستیک تأثیر می گذارند. در اینجا مردم بین محیط های شیمیایی و محیط های فیزیکی تمایز قائل می شوند. محیطهای شیمیایی با کلوئیدهای الاستیک واکنش نشان می دهند و می توانند خصوصیات آن را به طور برگشت ناپذیری تغییر دهند ، مانند جداسازی در زنجیره اجزا نقاط پیوند (= از دست دادن قابلیت ارتجاعی) یا با تشکیل نقاط پیوند بیشتر (= مواد سخت می شوند). برخی از رسانه ها همچنین به زنجیره مولکولی کلوئیدهای الاستیک حمله کرده و آن را از بین می برند. رسانه های فعال فیزیکی می توانند باعث ایجاد دو فرایند همزمان شوند:

آ. جذب محیط از طریق کلوئید الاستیک

ب اجزای مخلوط محلول (مانند نرم کننده ها) را از کلوئید الاستیک جدا کنید.

این فرایند را می توان با تشخیص تغییر حجم تعیین کرد ، اگر a بزرگتر از b باشد ، در حال انبساط است ، و اگر b بزرگتر از a باشد ، در حال کوچک شدن است.

روند گسترش عموماً برگشت ناپذیر است.

میزان تغییر حجم توسط عوامل زیر محدود می شود:

-نوع رسانه

-ساختار کلوئید الاستیک

-درجه حرارت

-ضخامت

حالت آرامش کلوئید (اثر در حالت آرامش بیشتر و در حالت فشرده سازی کمتر است)

به دلیل ساختار مولکولی شبکه ای از کلوئیدهای الاستیک ، انبساط محدود است ، پس از رسیدن به مقدار حاشیه ای مشخص تغییر نمی کند.

آثار کلوئید الاستیک را فشرده کنید

بر اساس DIN 53 517 یا DIN ISO 815 یا ASTM D 395 ، آثار تغییر شکل اکستروژن تحت اکستروژن مداوم اندازه گیری می شود. این نشان دهنده تغییر شکل مواد آزمایش شده است. روشهای آزمایش زیادی برای کلوئیدهای الاستیک مانند مقاومت کششی وجود دارد. کیفیت و ویژگی های مواد را توضیح دهید. علائم اکستروژن عامل مهمی است که قبل از استفاده باید به آن توجه شود. به خصوص هنگامی که برای آب بندی یا پشت صفحات استفاده می شود ، تورفتگی یک پارامتر مهم است.

علائم را فشار دهید

تورفتگی استانداردی برای ارزیابی بازگشت کلوئیدهای الاستیک پس از یک دوره طولانی فشردن مداوم است.